بعد از تو

مانده بودم دنیا بعد از حسین چگونه دوام یافت

مگر قیامت کبری رخ نداده بود آنگاه که ماه و خورشید گرد هم آمدند1

با خود می گفتم اصلا اف بر دنیایی که بعد تو بماند

اف بر آسمانی که بعد از تو متلاشی نشود

از غضب سنگی به آسمان انداختم

نگاه که کردم از جایگاهش بر زمین خون می جوشید