کلونگ!

به قول یکی از بچه ها هر چی با خودوم کلونگ رفتم که این فقره رو بی خیال بشم نشد

موضوع

یادداشت روزانه

حرف یا بخشی از وقایع روز که چند نکته در اون باید مورد توجه بگیره

یادداشت روزانه نوشته ای نیست که دیگران نباید بخوانند

مبهم نیست

احوال شخصی شخصی نیست بلکه چیزی که اگر دیگری هم در کنار شما بود آن را می دید

در یادداشت روزانه شما راوی هستید اما موضوع نیستید؛ برخی احوالات ممکن است در یادداشت روزانه بیاید به شرطی که خودش موضوع باشد، مثلا خوردن که موضوع خوردن صبحانه نخواهد بود مگر اینکه اتفاقی در حین آن افتاده باشد

برای یادداشت روزانه باید موضوع انتخاب کرد

اطراف را خوب دید

و هنر ما از آن زمان بروز پیدا می کند که روزی سوژه ای برای نوشتن یافت نمی شود

.

با این وصفی که در بالا رفت تمام نوشته های این بلاگ یعنی هیچ دست آوردی در یادداشت روزانه نداره

این نکته اونجا مهم تر جلوه کرد که بعد از اینکه بخشی از تمرین استاد در یکی از پست هایم بود و استاد نظراتی درباره اش داد؛ دوستان آدرس بلاگم را خواستند که هرچه کلنجار (کلونگ) رفتم دیدم نمی شود و به نوعی خصوصی است و ویژگی اول را نقض می کند

پست قبلی هم که تلاشی برای نوشتن یادداشت روزانه بود چنگی به دل نمی زد

برای حضور افراد حقیقی در بلاگم لازم به نظر میاد بلاگ از تمام احوالات و احساسات شخصی پالایش شود

در این صورت چقدر کلیدواژه احساس من از وقایع روزانه در دفترم باقی خواهد ماند و هم آغوش فراموشی خواهد شد، خدا می داند

مثلا وقتی استاد می گوید تلویزیون توان خواندنذو نوشتن را از بین می برد من نخواهم توانست بنویسم

زمانی تلویزیون در کمد بود و اندیشه ها در کلام ورزیده میشد

اکنون اما...

تلویزیون ها بیرون آمده و مغزهایمان را بسته بندی کرده و در طاقچه سطحی نگری گذاشته ایم

باید انتخاب کنم دلتنگی برای کلماتم و تمرین نوشتن

یا شخصی تر کردن پنجره ی نوشته هایم!