حدود هفت یا هشت ماهی بود که یه شهیدی رو انتخاب کرده بودم و در خاطرات او زندگی می کردم
روزی چند ساعت درباره او می خواندم
درباره او می شنیدم و ...
چند روز پیش پیامی دیدم که فردی تولد آن شهید را تبریک گفته بود و با تعجب گفتم مگر امروز روز تولدشه!
توی این مدت تنها چیزی که به آن فکر نکرده بودم این بود که بروم تاریخ تولدش را نگاه کنم
برای اکثر شهدایی که زندگی شان را خوانده ام نیز همین گونه بود و انگار نمی خواهم انها را برای زمانی دیگر تصور کنم جز حال
شاید نشانه بی توجهی باشد
یا شاید هم نشانه ای برای توجه به سیره آنها
در هر حال من با شهدا کمی کار دارم حتی اگر تاریخ ولادت و شهادتشان را ندانم
امیدوارم آنها هم با من کمی کار داشته باشند
شاید چشم بینایی پیدا کردیم1
یا شاید رسم عاشقی خدا را یاد گرفتیم تا در کنار شهیدان قرار گیریم که رفقایی بس نیکو هستند.2
پی نوشت:
1) به قول شهید علیرضا کاشانی
خدایا نصیرمان باش تا بصیر گردیم،بصیر باشیم تا از مسیر برنگردیم
2) مَن یُطِعِ اللّهَ وَالرَّسُولَ فَأُوْلَئِکَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَیْهِم مِّنَ النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدَاء وَالصَّالِحِینَ وَحَسُنَ أُولَئِکَ رَفِیقًا، و کسانى که از خدا و پیامبر اطاعت کنند در زمره کسانى خواهند بود که خدا ایشان را گرامى داشته [یعنى] با پیامبران و راستان و شهیدان و شایستگانند و آنان چه نیکو همدمانند»(نساء/۶۹)
برچسب: و حسن اولئک رفیقا,و حسن اولئك رفيقا,
نویسنده: آتنا نیکفر