هدیه

تقریبا هشت ماهی بود که مشغول پروژه ای بودم که اوایلش به شدت فراز و فرود احساسی داشت تا انجا که ظرف دلم رو به شیشه ای نازک بدل کرده بود

آسمان شب به آن شهادت می دهد

به نظرم برخی جاها نباید پوست کلفت بود این طوری طعم تازه ای از زندگی رو میشه چشید

البته چون جز برای او نباید شکست تا در مسیر او بود خوب بود

اما حیف که قلب سلیم را باید برد و تا لحظه آخر آن را نگه داشت

در این بازه زمانی هر بار که تصمیمی محکم گرفتم شکسته شد تا شاید بهیاد بیارم که مولایم خدا را از شکستن عزم های راسخ شناخت

یا شاید هم تکلیفی روشن برای دلم مشق کنم، می خواهی به نام تو باشد یا او
در این فراز و فرود و حمل این جنس ازلی بی دقتی یعنی افتادن و خاکی شدن

یک بار که از دستت بیفتند خاکی می شود زیاد که خاکی شد

هر نمی او را گل آلود می کند هر چند زلال، زلالی که خیلی مواقع به آن دل خوش می کنیم اما حواسمان نیست که برآیندش چه بر سر دل بیچاره ما می آورد

شاید باید آن را به دریا سپرد و اصلا هدیه داد برای خودش

آنچه برای او باشد ماندگارتر است 1

و لااقل می توان به بودنش امید بست

اگر این نکته از زبان به قلبم برسد

امید دارم که

و من یومن بالله یهد قلبه

.

.

1- ما عندکم ینفد و ما عندالله باق

2- یک حمد کثیر به خدا بدهکارم بابت هدیه ای که در زوایای این کار جندین ماهه داد شاید باید هدیه ای برای او دست و پا کرد